Athero- en arteriosclerose

Diabetes type II

Diabetes type II (suikerziekte) is een gestoorde koolhydraatstofwisseling die wordt gekenmerkt door herhaaldelijk verhoogde bloedglucosewaarden (hyperglykemie). Diabetes wordt voorafgegaan door een lange periode van hyperinsulinemie. Bij hyperinsulinemie is de bloedglucose nog binnen de normale waarden, terwijl de insulinespiegel wel is verhoogd. Dit wordt veroorzaakt door insulineresistentie. Het aantal receptoren dat op de insuline moet reageren neemt sterk af, waardoor meer en meer insuline nodig is om de glucosespiegel binnen de normale waarden te houden.

Claudicatio intermittens

Claudicatio intermittens of perifeer aterieel vaatlijden wordt ook wel etalagebenen genoemd. Het beschrijft de pijn in de benen ten gevolge van een vernauwing of afsluiting van een slagader naar of in de benen. Door vetafzetting in de wand van de slagader wordt de afsluiting of vernauwing van de slagader (atherosclerose) veroorzaakt. De belangrijkste oorzaak is suikerziekte (diabetes) en roken, maar ook mensen die nog nooit hebben gerookt kunnen het krijgen. Tijdens het lopen ontstaat de pijn of de kramp en tijdens rust verdwijnt het weer.

Cholesterol

Cholesterol wordt vaak ten onrechte gezien in een negatief daglicht. Cholesterol is een antioxidant dat onder andere de bouwstof die het lichaam nodig heeft voor het aanmaken van celmembranen, aldosteron, cortison, estradiol, galzouten (voor het verteren van vetten), progesteron en testosteron. Het lichaam maakt zelf cholesterol, voornamelijk in de lever maar ook in kleine hoeveelheden in de bijnieren, darmen en testes. Voor slechts 2% wordt het rechtstreeks opgenomen uit de voeding.

Athero- en arteriosclerose

Atherosclerose en arteriosclerose zijn termen die ten onrechte door elkaar gehaald worden.  De meest frequente vorm van arteriosclerose is atherosclerose. Atherosclerose is een verharding die specifiek wordt veroorzaakt door een atheroomplaat. Arteriosclerose komt meestal eerst voor in been en voet. Arteriosclerose of slagaderverharding is een degeneratie van het weefsel van de wand van slagaders waardoor deze verharden en hun elasticiteit verliezen. Hierdoor kunnen ze zich moeilijker aanpassen wanneer er tijdens een inspanning een grotere hoeveelheid stromend bloed wordt gevraagd.