Het nut van enzymsuppletie door wetenschap onderbouwd

But I love that food! I Could never give it up!

Het hunkeren naar voedsel tijdens een afvalpoging en voedselallergieën kunnen als een groot probleem worden ervaren. Sommige mensen die gewicht willen verliezen kunnen simpelweg niet stoppen met het eten van bepaalde voedingsmiddelen, hoewel ze weten dat het bijdraagt aan gewichtstoename. Veel mensen suggereren dat het onvermogen om bepaalde voedingsmiddelen op te geven het gevolg is van een emotionele band met het voedsel. Hoewel deze theorie steekhoudend kan zijn is er ook een ander aspect die het hunkeren naar voedsel kan verklaren: Exorfines

Opioïde peptides (Exorfines)

Opioïde peptiden zijn korte ketens van aminozuren die zich binden aan opioïde receptoren in de hersenen. Opioïde peptiden kunnen door het lichaam zelf geproduceerd worden, bijvoorbeeld endorfinen. Opioïde peptide-systemen in de hersenen staan er om bekend dat zij een belangrijke rol spelen in de motivatie, emotie, hechting de reactie op stress en pijn en de controle van voedselinname.

Opioïde-achtige peptiden kunnen daarnaast worden opgenomen uit gedeeltelijk verteerd voedsel (casomorphinen, glutenmorphinen). Deze opioïde peptides die door oorzaken van buitenaf (exogeen) het lichaam binnendringen worden ook wel exorfines genoemd, de tegenhanger van endorfines. Exorfines hebben hetzelfde effect als endorfine en morfine. Ze kunnen een gevoel geven van euforie, geluk en pijnverzachting opwekken. Onderzoek heeft aangetoond dat exorfines in de bloedsomloop terecht komen, door de darmwand te passeren die aangetast is door verworven of genetische aandoeningen. Ze bereiken het centrale zenuwstelsel waar ze neurotransmissie moduleren en het gedrag kunnen beïnvloeden, tevens spelen ze mogelijkerwijs een rol in bepaalde mentale stoornissen.

Exorfines en de gevolgen

Stelt u zich eens voor wat er zou gebeuren als men voedsel zou eten die lage levels heroïne-achtige componenten had (exorfines). Deze componenten opgenomen worden in het bloed, de hersenen bereiken en daar een licht gevoel van euforie opwekken en een kleine neiging naar verslaving hebben. Klinkt als een typische oorzaak van de bekende eetbuien. Gluten bezitten het meest van deze verslavende eigenschappen met maar liefst 5 verschillende opiaten, spinazie kent er 2, soja 1 en melk heeft zijn eigen unieke exorfine. Het is daarom de vraag of de meest populaire voedingsmiddelen die in de Westerse wereld geconsumeerd worden, genuttigd worden om hun nutritionele waarde of door hun verslavende eigenschappen. Mensen die tarwe volledig uit hun dieet bannen eten ongeveer 350-400 kcal per dag minder. De reden hiervoor is dat men dan niet eet voor het euforische gevoel dat de exorfines opwekken. Tevens hebben zij geen enorme schommelingen in hun bloedsuikerspiegel waardoor de neiging tot overeten afneemt. Nog een nadeel van het overmatig consumeren van verslavende voedingsmiddelen is dat ze op lange termijn schade kunnen toebrengen aan de gezondheid op zowel fysiek als mentaal vlak.

Glutenovergevoeligheid plaatje ADHD

Het komt in de Westerse Wereld steeds vaker voor dat mensen overgevoelig zijn voor gluten of tarwe- en melkproducten. De stijging van deze overgevoeligheid hangt samen met de enorme hoeveelheid aan tarwe in onze voeding. Overgevoeligheid voor gliadine en glutenine, die samen het eiwit gluten vormen, liggen ten grondslag aan de overgevoeligheid voor gluten. Gluten beschadigen het slijmvlies van de dunne darm. Er ontstaat een verhoogde doorlaatbaarheid van de darm (leaky gut), waardoor het immuunsysteem reageert op de binnengedrongen gluten. Er wordt tegenwoordig steeds meer verondersteld dat mensen met beperkingen op het gebied van sociale interactie en (non-) verbale communicatie en hyperactieve & impulsieve kinderen, een leaky gut hebben. Hierdoor kunnen onverteerde peptide reeksen de darmwand passeren vervolgens de bloedbaan in stromen en naar de hersenen gaan waar ze de hersenfunctie kunnen beïnvloeden (opioïd excess theory). Onderzoek heeft uitgewezen dat wanneer ouders van deze kinderen gluten en caseïne elimineerden uit het dieet er drastische verbeteringen optreden in het gedrag van het kind op zowel fysiologisch als sociaal vlak. Onderzoekers hebben tevens geconstateerd dat kinderen met allergische klachten , hoge exorfinen-waarden hebben en een lage DPP IV enzym activiteit. Maar wat is dat voor een enzym?

DPP IV enzym

Het is niet altijd mogelijk een dieet te vrijwaren van gluten- en caseïne. Mede door het grote voedingsmiddelen aanbod en de verslavende effecten van deze voeding worden ze toch gegeten. Een van de enzymen die nodig is bij de vertering van deze hardnekkige peptiden is dipeptidyl peptidase IV (DPP IV). DPP IV is normaliter in de dunne darm aanwezig en zorgt hier voor het verteren van o.a. gluten en caseïne. Wanneer er echter onvoldoende van dit enzym aanwezig is kunnen deze peptides niet worden afgebroken en kunnen personen die overgevoelig zijn voor gluten verschillende buikklachten ervaren. Er zijn ook verscheidene publicaties verschenen waarin wordt aangetoond dat deze onverteerde peptides (door een verlaagde DPP IV activiteit) effecten hebben die bepaalde symptomen kunnen veroorzaken zoals hyperactiviteit bij kinderen of kinderen waarbij contact met de buitenwereld en communicatie niet of moeizaam verloopt. Onderzoek heeft uitgewezen dat DPP IV activiteit laag is in mensen met autisme. Daarnaast hebben onderzoekers aangetoond dat DPP IV suppletie bij mensen met een overgevoeligheid voor gluten kan compenseren voor de langzame proteïne vertering, en behulpzaam kan zijn in het verminderen of voorkomen van een ontstekingsreactie gerelateerd aan het eten van gluten.

Het nut van enzym suppletie door wetenschap onderbouwd

Om de vertering van voedsel te verbeteren en de capaciteit te vergroten kunnen enzymen worden gesuppleerd die hierbij helpen. Onze fabrikant is er sinds jaar en dag mee bezig geweest om over de wetenschappelijke informatie te beschikken die hun jarenlange gedachtegang hierover zou bevestigen. Uiteindelijk zijn zij een samenwerking met het Nederlandse TNO aangegaan om het nut van suppletie van verteringsenzymen aan te tonen bij vertering van voedsel en absorptie van nutriënten.

TNO heeft een unieke gepatenteerde technologie ontwikkeld TIM. Dit mechanisme simuleert zeer nauwkeurig de condities van de maag en dunne darm van de mens tijdens voedselvertering en absorptie. Met deze methode is het mogelijk om samples te nemen tijdens verschillende fasen in het verteringsproces. De protocollen voor TIM zijn allen gevalideerd en de studies die ermee zijn gedaan zijn goed gedocumenteerd in de literatuur (referenties opvraagbaar).

Er werd een basis mix ontwikkeld waarin proteases, lipases en amylase voorkwamen. De werking hiervan werd getest onder 2 verschillende condities; perfecte spijsvertering en verminderde spijsvertering. Conclusie van dit onderzoek was dat de verschillende enzymen die getest zijn de vertering en bioactiviteit van proteïne en koolhydraten in de holte van de dunne darm onder beide condities verbeteren. Dit onderzoek toonde voor het eerst aan dat niet enkel mensen met een verminderde spijsvertering baat kunnen hebben bij suppletie, maar ook gezonde mensen. Na het wetenschappelijk onderzoeken van het nut van enzym suppletie is DDP-IV Ultimate ontstaan.

Figuur 1: Percentage toename in de proportie van kleinere (beter verteerde) eiwitten

Figuur 1: Percentage toename in de proportie van kleinere (beter verteerde) eiwitten

Figuur 2: DPP-IV overleeft de zure conditie van de maag