Spieren en Gewrichten

Om beweging mogelijk te maken en ons lichaam stevigheid te bieden bestaat het menselijk bewegingsapparaat uit botten, banden, pezen, spieren en gewrichten. De beenderen geven het lichaam zijn vorm en stevigheid en bieden een aanhechtingsplaats voor de spierpezen. Het bewegingsapparaat biedt het lichaam ondersteuning en stabiliteit.

De skeletspieren kunnen samentrekken waardoor wij ons kunnen voortbewegen en voorwerpen kunnen vastpakken. De afzonderlijke spierbundels en de gezamenlijke spieren zijn omringd door peesvliezen (fascia). De spier gaat heel geleidelijk over in de pees, waarbij zij steeds dunner en steviger wordt. Pezen zijn slecht doorbloed, waardoor genezing vaak een zaak van lange adem is. De gewrichten bestaan uit kraakbeen. Kraakbeen kan grote druk weerstaan en heeft een stootkussen functie. De matrix bestaat voornamelijk uit water en is opgebouwd uit een netwerk van collageen met proteoglycanen, hyaluronzuur en elastinevezels.

Er kunnen ontstekingen en slijtage in het weefsel ontstaan. De problemen die hieruit voortvloeien zal elk op zijn beurt weer anders behandeld worden. In dit bulletin bespreken wij de orthomoleculaire behandelmethode van een aantal veelvoorkomende problemen zoals: frozen shoulder, nekartrose, tenniselleboog, muisarm, lage rugklachten, hernia, jicht, posttraumatische spierdystrofie, carpaal tunnel syndroom.

Spieren

Een spier is een weefselstructuur van cellen die de eigenschap heeft te kunnen samentrekken (contraheren) waardoor beweging mogelijk is. Spieren kunnen samentrekken en ontspannen. Spierweefsel komt in drie vormen voor: dwarsgestreept spierweefsel, hartspierweefsel en glad spierweefsel. De afzonderlijke spierbundels en de gezamenlijke spieren zijn omringd door peesvliezen (fascia). Spieren zijn niet rechtstreeks aan het bot bevestigd, maar via een tussenschakel, de pees. Dat is slim bedacht van moeder natuur, want op de botten is vaak te weinig plaats om ladingen dikke spieren aan vast te maken. De spier gaat heel geleidelijk over in de pees, waarbij zij steeds dunner en steviger wordt.

Pezen

De pees gaat bij het bot over in het vlies dat het bot bekleedt. Soms loopt de pees door een peesschede om te voorkomen dat er te veel wrijving ontstaat tussen de pezen en hun omgeving. Een peesschede is een buis die een iets grotere diameter heeft dan de pees, en die gevuld is met een soort stroperige smeervloeistof (synovia). Deze peesscheden zitten bijvoorbeeld bij de pols. Pezen zijn slecht doorbloed, waardoor genezing vaak een zaak van lange adem is.

Banden

Banden zorgen voor de geleiding van de gewrichten en beperken de mate van bewegen. De buitenband van het kniegewricht bijvoorbeeld, die in buigstand slap is, spant zich pas bij het strekken. De banden zijn nauwelijks doorbloed en genezen derhalve traag. Problemen die ontstaan in ons bewegingsapparaat kunnen verschillende oorzaken hebben en zeer uiteenlopend van aard zijn. Er zijn verschillende alternatieve geneeswijzen die afhankelijk van de aard van de aandoening een goede oplossing bieden zoals de Chinese geneeskunde en de Osteopathie. In dit informatiebulletin zullen wij in het kort de meest voorkomende klachten beschrijven en welke orthomoleculaire middelen iemand zou kunnen gebruiken als ondersteuning bij het genezingsproces.

Frozen shoulder

Een frozen shoulder is een chronische aandoening die de simpelste handelingen, zoals je hand in je zak steken of op je rug krabben, onmogelijk kan maken. Ongeveer 2 procent van de bevolking heeft er last van en het komt vooral voor bij vrouwen tussen veertig en zeventig jaar en bij wel 20 procent van de diabetici. Meestal krijgt de niet-dominante schouder de aandoening, zodat iemand die rechtshandig is eerder last zal krijgen van een 'bevroren' linkerschouder. Een bevroren schouder wordt gekenmerkt door een doffe pijn in de schouder of de bovenarm, waarbij stijfheid optreedt of de bewegingsmogelijkheden beperkt worden. Er zijn drie fasen. In de eerste fase, het ‘bevriezen’, voelt de patiënt langzaam een begin van pijn en naarmate de pijn erger wordt, wordt elke beweging lastiger. Deze fase kan zes weken tot negen maanden duren. De tweede fase, ‘bevroren’ fase, wordt gekenmerkt door een geleidelijke afname van de pijn, hoewel de stijfheid onveranderd blijft. Deze fase duurt vier tot negen maanden. De derde fase, de ‘dooi’, duurt vijf tot 26 maanden, en daarin keert de beweeglijkheid langzaam terug. Een bevroren schouder kan drie jaar of langer duren als die niet behandeld wordt. Pijnbestrijding en -verlichting is het eerste punt van zorg en daarvoor zal de huisarts een non-steroïdale ontstekingsremmer (NSAID) zoals aspirine of ibuprofen voorschrijven of een gewone pijnstiller zoals paracetamol of codeïne. Hoewel die in enige mate effectief kunnen zijn kunnen er ernstige bijwerkingen ontstaan zoals maagpijn, brandend maagzuur of een maagzweer. Met een vitamine B12 tekort als gevolg. U kunt ook een verwijzing krijgen naar de fysiotherapeut, die een regelmatig schema van oefeningen zal adviseren om te voorkomen dat de schouder stijf wordt. De orthomoleculaire therapie biedt voldoende efficiënte middelen om de ontsteking aan te pakken en de beweeglijkheid te bevorderen zonder de bovengenoemde bijwerkingen.

Artrose in de nekwervels

Anders is het allemaal, wanneer er sprake is van artrose in de nekwervels. Zulke patiënten komen bij de dokter vanwege hoofdpijn of pijn in de arm. Tussen de 40 en 60 jaar komen nekklachten en pijn in de armen erg veel voor. De nek is dan meestal de boosdoener. Bij artrose zijn er veranderingen opgetreden in het bindweefsel van de hals. De botten, de gewrichten, de gewrichtsbanden en de pezen zijn erbij betrokken. Omdat er op de röntgenfoto's allerlei uitsteekseltjes te zien zijn, spreekt men gemakkelijk over slijtage. De halswervelkolom wordt bij het ouder worden minder beweeglijk, waardoor de spieren, de gewrichten en gewrichtsbanden minder belast worden. Pijn in de nek en de schouder komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Nekartrose kan men orthomoleculair zowel uitwendig als inwendig behandelen.

Uitwendig

Om nek- en schouderpijn specifiek te doen verhelpen is het gebruik van een goede gel zeer aan te raden. Waarom een gel? De gewrichten van de schouders zitten direct onder de oppervlakte van de huid. Wanneer men een gel heeft die snel door de huid dringt zal dit direct tot resultaat lijden. Organisch silicium is een stof die snel door de huid dringt. Organisch silicium is een goede transporteur voor andere werkzame stoffen. Glucosamine en chondroïtine zijn werkzame stoffen om het kraakbeen te herstellen. MSM is een werkzame stof tegen ontstekingen en pijn. Wanneer de uitwendige gel aan bovenstaande criteria voldoet en deze ingrediënten bevat zal het helpen tegen nek- en schouderpijn.

Inwendig

Voor een orthomoleculaire inwendige behandeling bij nek- en schouderpijn gelden dezelfde principes. Glucosamine- en chrondroïtinesulfaat zijn zinvol bij het herstel van slijtage van het kraakbeen in de nek. Een goed supplement dient als aanbeveling langer dan zes maanden te worden gebruikt. Glucosamine- en chondroïtinesulfaat stimuleren de opbouw van nieuw kraakbeen en gaan de afbraak van kraakbeen tegen. Deze stoffen beschermen bestaand kraakbeen en de smering. De efficiënte dosering van glucosamine en chondroïtine voor de mens bestaat resp. uit 1750 mg en 1500 mg. Een andere belangrijke stof voor herstel van weefsel is MSM (methyl sulfonyl methaan). Het heeft een ontstekingsremmende eigenschap en zorgt voor pijnvermindering. Een dosering van 3000 mg is nodig bij pijbestrijding en remming van ontsteking. MSM is op deze manier een goed alternatief voor reguliere pijnstillers. Vitamine C is onmisbaar bij de vorming van bouwstoffen van het kraakbeen, zoals de proteoglycanen.

Tenniselleboog (peesontsteking)

Een tenniselleboog is de meest voorkomende afwijking ter hoogte van pees/botovergang. De klachten worden veroorzaakt door degeneratie van het peesweefsel op 1 cm van de aanhechting op het bot. Door ontaarding van het peesweefsel kunnen kleine scheurtjes ontstaan. Een tenniselleboog veroorzaakt pijn aan de buitenzijde van de elleboog op de plaats waar de strekkers van de pols en de vingers aanhechten op de buitenzijde van de bovenarm. Een tenniselleboog wordt veroorzaakt door overbelasting. Hoewel de scheurtjes weer kunnen genezen als ze rust krijgen, zullen er in hetzelfde gebied bij herhaald gebruik opnieuw scheurtjes ontstaan, waardoor bloeding optreedt en er in het omliggende weefsel ruw, korrelig celweefsel en kalkafzetting ontstaan. De druk die daarvan het gevolg is, kan de bloeddoorvoer afsnijden en de radiaalzenuw afklemmen, een van de belangrijkste zenuwen die de spieren in arm en hand bedient. De pijn wordt meestal op twee manieren gevoeld. De buitenkant van de elleboog voelt pijnlijk aan en de pijn straalt uit naar de onderarm. Elke beweging van elleboog of pols doet pijn, met name als men iets optilt (zelfs een kopje) of de pols achterover buigt. Artsen raden meestal een steroïdeninjectie aan, maar dat biedt slechts tijdelijk verlichting. In elk geval worden artsen gewaarschuwd niet vaker dan twee keer een injectie met steroïden te geven omdat bij herhaaldelijke injecties de kans bestaat dat het getroffen gebied steeds verder verzwakt. Toch zijn er wel effectieve oplossingen voor dit probleem.

Orthomoleculaire behandeling

Sportfysiotherapeuten werken soms met een gel op basis van organisch silicium en MSM in combinatie met een behandeling met oefeningen. Dit blijkt in de praktijk veel succes te hebben. Het biedt op korte termijn direct verlichting. Organisch silicium is in staat om werkzame stoffen te binden en als drager van deze stoffen te fungeren. Een gel op basis van silicium dringt snel door de huid en herstelt plaatselijk het weefsel. Deze gel wordt in de fysiotherapie veelvuldig en met succes toegepast bij lokale aandoeningen zoals tenniselleboog, muisarm, osteoartritis bij de duimmuis, carpaal tunnel syndroom en post traumatische dystrofie. Ook in de natuurgeneeskundige praktijken wordt de gel met succes ingezet. Bekend is inmiddels dat het innemen van glucosamine en MSM een herstellend vermogen heeft op banden, spieren, pezen en kraakbeen ook op langer termijn. Algemene voedingsadviezen zijn weinig vlees, geen suiker, geen alcohol.

Muisarm

Een groot gedeelte van de beroepsbevolking zit regelmatig achter de computer en, vergeleken met andere Europese landen is ook de werkdruk in Nederland het hoogst. Naar schatting heeft 1/3 van deze beeldschermwerkers last van nek, schouder, arm, pols of hand klachten tijdens het werk. Dit kun je zien als de eerste, nog niet chronische fase van RSI of een muisarm. Andere klachten die kunnen wijzen op een muisarm zijn: tintelingen, stijfheid, een moe gevoel in de spieren, kramp en gevoelloosheid. RSI wordt veroorzaakt door chronische overbelasting door repeterende bewegingen zoals klikken met de muis of het in snel tempo maken van aanslagen op een toetsenbord, waarbij geen of weinig variatie in de werkhouding mogelijk is. RSI klachten kunnen, wanneer daar geen aandacht aan wordt besteed, leiden tot ernstige gebreken en invaliditeit. Behandeling bestaat uit rust van de betreffende spieren in combinatie met dezelfde gel op basis van organisch silicium.

Lage rugklachten

Naar schatting heeft bijna 80 procent van de mensen op enig moment in zijn of haar leven last van chronische lage rugpijn. Lage rugklachten komt in eerste instantie door overbelasting en dit kan door een aantal factoren veroorzaakt worden. Het kan komen door fysieke belasting bijvoorbeeld door zwaar werk of een ongelukkige houding. Bij een slechte conditie van de rug is de kans op lage rugpijn groter door de verminderde belastbaarheid. Door psychische en emotionele spanning kan er extra spierspanning ontstaan waardoor klachten verergeren. Bij lage rugpijn is het vaak de pijn in de onderrug die de ernstigste klacht is, deze pijn kan richting de heup, het been en de voeten gaan. Acute rugpijn kan ook veroorzaakt worden door de spieren, banden en/of de gewrichten. Het is belangrijk om veel te lopen en zo min mogelijk voorover bukken. Ontspanningsoefeningen kunnen de klachten verminderen. Ook bij lage rugpijn kan een siliciumgel met de actieve stoffen glucosamine en MSM uitkomst bieden. De rug wordt minder stijf en de pijn zal afnemen.

Hernia symptomen

Een hernia of breuk is de uitstulping van een orgaan of weefsel uit de lichaamsholte waar het normaliter in ligt. De bekendste is de hernia in de tussenwervelschijf, waarbij deze een uitstulping vertoont die de zenuwen afknelt. Een hernia ontstaat door het verzwakken van het bindweefsel. De diagnose wordt meestal gesteld op basis van de verschijnselen en een lichamelijk onderzoek. Bij een hernia worden de tussenwerveldelen, vooral de geleiachtige kern, als een kersenpit uitgedrukt. Hierdoor ontstaat niet alleen mechanische druk, maar ook een ontsteking en zwelling. De pijn is meestal een uitstralende pijn via de knieën tot de tenen. Hoesten en niezen verergeren de klachten en in het been kunnen ook gevoelsstoornissen en spieruitval voorkomen. Het nemen van organisch silicium in drinkbare oplossing maakt bindweefsel sterk. Ook bij een hernia kan men een siliciumgel toepassen. Smeer de gel elke twee uur in voor vermindering van pijn en voor het enigszins herstellen van het onderliggende weefsel.

Jicht

Jicht is een pijnlijke ontsteking in een gewricht als gevolg van gekristalliseerd urinezuur. Urinezuren lossen makkelijk op maar kan bij een te hoge concentratie en in relatief koud gedeelte in het bloed (perifere gewrichten) neerslaan in de vorm van naaldvormige kristallen. Jicht is een stofwisselingsziekte en verergert bij een verkeerd dieet. Bij een jichtaanval ontstaat er hevige pijn in de kleine perifere gewrichten. Karakteristiek is de aandoening aan het gewricht tussen de voetbeentjes en de grote teen. Maar ook in het polsgewricht, de vingers, de ellebogen, de knieën of de enkels kan jicht ontstaan. Er kunnen naast de helse pijnen ook zwellingen optreden welke duidelijk te herkennen zijn aan de glanzende roodheid van de huid. Een acute jichtaanval is een ontstekingsreactie. Bij een langdurig verloop van jicht worden de gewrichten dik en stijf. Jicht kan, onbehandeld, een gevaar vormen voor de gezondheid omdat de urinezuurkristallen uiteindelijk worden afgezet in zacht weefsel, kraakbeen, pezen of elders, waarbij er knobbels worden gevormd. Sommige gewrichten keren niet meer terug naar een normale toestand. Er vormen zich depots van natriumuraat die ook wel tophi (puimsteen) genoemd worden. Dergelijke depots vormen als zij openbarsten een bron van ellende. De reguliere behandeling bestaat uit het toedienen van ontstekingsremmers, de zogenaamde NSAID’s (Non Steroidal Anti Inflammatory Drug) en mogelijk medicijnen om de overproductie van urinezuur te stoppen of de uitscheiding ervan te bevorderen. Er zijn veel veilige en doeltreffende alternatieven. Afvallen is een must. Het voedingsadvies is om purinerijke voeding te vermijden zoals alcohol, haring, orgaanvlees, wild (gevogelte), sommige vissoorten (ansjovis, kaviaar), zeevruchten (mosselen, kreeft, oesters), peulvruchten, vleesextracten, gistextract.

Spierkramp

Spierkramp is het plotseling samentrekken van de spier met een pijnlijke gewaarwording. Door een tekort aan bloedvoorziening naar de spieren kan er spierkramp ontstaan of door een te zware belasting van de spieren tijdens sporten. Een tekort aan magnesium, calcium, zout, glucose of vocht zijn vaak mede verantwoordelijk aan spierkramp. Magnesium en calcium spelen een grote rol bij de spiercontractie. Bij sporters bestaat een grotere behoefte aan magnesium. Gebruik van statines (cholesterol verlagende medicijnen) kan kramp veroorzaken. Het gebruik van extra co-enzym Q10 is dan aan te raden. Tijdens de zwangerschap komen spierkrampen vaak voor. Drink voldoende water en neem veel calcium- en magnesiumrijke voeding zoals sesamzaad, noten, zeegroente, donker groene groenten, bananen.

Posttraumatische dystrofie

Posttraumatische dystrofie is een, tot op heden onbegrepen aandoening. Posttraumatische dystrofie (PD) is een complicatie die na een letsel of een operatie aan een ledemaat, arm of been, ontstaat. De ernst ervan staat los van de ernst van het letsel. Zo kan een klein letsel, bijvoorbeeld een kneuzing van de hand, een ernstige vorm van PD geven. Een zwaar letsel, zoals een gecompliceerde enkelbreuk, kan in lichte mate PD tot gevolg hebben. Alle weefsels en alle functies van een arm of been kunnen door PD worden aangetast. Er kan ernstige invaliditeit en moeilijk te behandelen pijn optreden. De patiënt kan in een maatschappelijk en sociaal isolement terecht komen.

Reguliere behandeling

Bij koude dystrofie wordt medicatie gegeven zoals Isoptin of Ketensin, om de doorbloeding te verbeteren en het zuurstofaanbod te verhogen. Wanneer deze medicatie onvoldoende effect heeft, wordt wel overgegaan tot een sympathicus blokkade. De ervaringen zijn echter zeer verschillend. Als zalf wordt gebruik gemaakt van DMSO (Dimethylsulfoxide).

Orthomoleculaire behandeling

In de orthomoleculaire geneeskunde wordt gebruik gemaakt van zwavelhoudende aminozuren. NAC, N-Acetyl-L-Cysteïne is een bijzondere zwavelhoudend aminozuur. Dit bijzondere aminozuur bevordert de aanmaak van het aminozuur glutathion in de cellen. Glutathion is een stof met antioxidant eigenschappen, die de oxidatieve stress op celniveau tegengaan. Bij koude dystrofie lijkt N-Acetylcysteïne goed te werken bij een dosering van 3 x daags 600 mg. Om het getroffen lichaamsdeel direct te behandelen is siliciumgel met MSM aan te raden. MSM is een organische zwavelverbinding die van nature in plant, dier en mens wordt aangetroffen. MSM is de belangrijkste metaboliet van DMSO (dimethylsulfoxide), wat een geregistreerd geneesmiddel is en gebruikt wordt bij posttraumatische dystrofie. MSM kan ontgifting van het lichaam op gang brengen, is een veilig natuurlijke pijnstiller en werkt ontstekingsremmend. Als suppletie kan men starten met 3000 mg in combinatie met glucosamine en chondroïtine. Vitamine C verlaagt de kans op posttraumatische dystrofie na een polsbreuk. Het is raadzaam om vitamine C te combineren met stoffen met sterke anti-oxidanten zoals OPC en L-Gluthation.

Carpaal Tunnel Syndroom

Carpaal Tunnel Syndroom is een aandoening in de pols waarbij de middelste zenuw bekneld is. De nervus medianus loopt vanuit de onderarm via een opening in de handwortelbeentjes naar de handpalm.Door die tunnel lopen ook de buigpezen van de vingers. De beknelling van de zenuw ontstaat door zwelling van het bindweefsel, waardoor de druk in de tunnel toeneemt. Dit syndroom treedt bij een zwelling van het weefsel rondom de carpale tunnel. Deze neurologische aandoening komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Typerende verschijnselen zijn tintelingen en pijn in de hand, neiging tot wapperen met de handen voor klachtenvermindering, doof gevoel in de duim, wijsvinger en/of ringvinger, krachtverlies in de hand. Pijn in de hand of onderarm kan zeer heftig zijn. Voedingsadvies: vermijd suiker en alcohol en doe aan voldoende lichaamsbeweging. Reguliere behandeling bestaat uit operatief ingrijpen om de druk op de zenuw weg te halen.