Trypsine

Wetenschappelijke naam

Trypsin

Trypsine

Trypsine is een serineprotease aanwezig in het spijsverteringsstelsel van veel gewervelde dieren, met de functie eiwitten te hydrolyseren (6, 7). In de dunne darm katalyseert trypsine de hydrolyse van peptidebindingen waarbij eiwitten in kleinere peptiden worden afgebroken. De peptiden worden vervolgens verder gehydrolyseerd tot aminozuren via andere proteases, wat ze beschikbaar maakt voor absorptie in de bloedstroom. Tryptische vertering is een noodzakelijke stap in eiwitabsorptie, omdat eiwitten over het algemeen te groot zijn om door de dunne darm te worden opgenomen (6).

Trypsine wordt geproduceerd als het inactieve zymogen trypsinogen in de alvleesklier. Activering van trypsine uit proteolytische splitsing van trypsinogen in de alvleesklier kan leiden tot een reeks van gebeurtenissen die uiteindelijk tot pancreatitis leiden, een aandoening waarbij de alvleesklier ontstoken is. Suppletie met trypsine kan dan uitkomst bieden, omdat proteolytische splitsing van trypsinogen in de alvleesklier dan minder noodzakelijk wordt bij het verkrijgen trypsine. Een andere ziekte waarbij trypsine een essentiële rol speelt is cystische fibrose. Een gevolg van de autosomale recessieve ziekte cystische fibrose is namelijk een tekort aan het transport van trypsine en andere spijsverteringsenzymen uit de alvleesklier. Dit leidt tot de stoornis genaamd meconium ileus. Deze stoornis veroorzaakt darmobstructie door een te dik meconium, dat normaal wordt afgebroken door trypsine en andere proteasen.

Suppletie met verteringsenzymen zoals trypsine kunnen het verlies van enzymen in de alvleesklier en de darmen door veroudering compenseren. Deze hypothese wordt ondersteunt door de wetenschap. In Japan, vonden onderzoekers dat het aantal intestinale enzymen afnemen met leeftijd, individuen van 65 jaar en ouder werden getest, en vrouwen in het bijzonder hadden de sterkste afname van enzymgezondheid (3). Suppletie met een enzympreparaat zorgde binnen dit onderzoek voor een herstel van de enzymgezondheid bij mensen boven de 65 jaar (3).

Gebruik

Oraal wordt trypsine gebruikt voor digestieve enzymsuppletie in combinatie met lipase, amylase en andere proteasen.

In combinatie met bromelaïne en rutine wordt trypsine gebruikt voor osteoartritis.

Topisch wordt trypsine gebruikt voor wond- en ulcuszuivering om necrotisch weefsel en puin te verwijderen. Ook worden de voorgeschreven aërosolproducten die trypsine, Peru balsem en ricinusolie bevatten topicaal aangebracht voor enzymatisch debridement, bevordering van normale wondgenezing en het bevorderen van de genezing van necrotische mondslijmzweren.

Veiligheid

Waarschijnlijk veilig: bij topicale toepassing door beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg die zijn opgeleid in wonddebridement (1). De lokale combinatie met trypsine, Peru balsem en ricinusolie is een door de FDA goedgekeurd voorgeschreven aerosolproduct.

Er is onvoldoende betrouwbare informatie beschikbaar over de veiligheid van trypsine voor andere toepassingen.

Zwangerschap en lactatie: onvoldoende betrouwbare informatie beschikbaar; vermijd gebruik.

Effectiviteit

Artrose: In een dubbelblinde studie werden 73 patiënten met pijnlijke osteoartritis van de knie willekeurig het combinatie-enzymproduct (Phlogenzym) of diclofenac (Voltaren) 50 mg driemaal daags gedurende de eerste week en vervolgens tweemaal daags in week 2 en 3 toegediend. Het enzymproduct was vergelijkbaar met Diclofenac bij het verlichten van pijn en het verbeteren van de kniefunctie (4).

Wond genezen: Trypsine topisch aanbrengen lijkt nuttig te zijn voor het reinigen van wonden van necrotisch materiaal en het verbeteren van wondgenezing (5).

Dosering & gebruik

Volwassen:

Mondeling: Voor osteoartritis is een combinatie-enzymproduct (Phlogenzym), dat rutine 100 mg, trypsine 48 mg en bromelaïne 90 mg bevat, driemaal daags in 2 tabletten gegeven (4).

Topical: Wonddebridementproducten (Dermuspray, Granullex, Granulex en GranuMed) met trypsine, Peru balsem en ricinusolie zijn door de FDA goedgekeurde receptproducten (1).

Bijwerkingen

Bij hoge doseringen kan trypsine lokale pijn en een tijdelijk branderig gevoel veroorzaken (1).

Interactie

Medicijnen

Geen bijwerkingen bekend

Kruiden en supplementen

Geen bijwerkingen bekend

Voeding

Geen bijwerkingen bekend

Lab testen

Geen bijwerkingen bekend

Ziektes

Geen bijwerkingen bekend

Werkingsmechanisme

Trypsine is een proteolytisch enzym dat in de dunne darm wordt gevormd door de werking van enteropeptidase op trypsinogen (9). Trypsinesupplementen zijn afgeleid van schimmels of bacteriële bronnen, de pancreas van vee of van plantaardige bronnen. Het wordt gebruikt om dood weefsel te verwijderen dat overblijft na trauma, infecties zoals decubituszweren of chirurgische ingrepen. De verwijdering van dode cellen maakt de groei van gezonde weefsels mogelijk (8). Sommige actuele preparaten die beschikbaar zijn, bevatten balsem van Peru en ricinusolie om de huid te beschermen en voortijdige epitheliale vernietiging te voorkomen (8). Bewijs van in vitro studies van necrose en purulente exudaten en een humane studie toont aan dat streptokinase-streptodornase een betere proteolytische activiteit kan hebben dan trypsine alleen (2, 10).

Referenties: 
  1. Burnham TH, ed. Drug Facts and Comparisons, Updated Monthly. Facts and Comparisons, St. Louis, MO.
  2. Hellgren L, Vincent J. Degradation and liquefication effect of streptokinase-streptodornase and stabilised trypsin on tissue necroses, crusts of fibrinoid, purulent exudate and clotted blood from leg ulcers. J Int Med Res 1977;5:334-7.
  3. Kobayashi, J. I., Tsuda, M., Agemi, K., Shigemori, H., Ishibashi, M., Sasaki, T., & Mikami, Y. (1991). Purealidins B and C, new bromotyrosine alkaloids from the okinawan marine sponge psammaplysilla purea. Tetrahedron47(33), 6617-6622.
  4. Klein G, Kullich W. Short-term treatment of painful osteoarthritis of the knee with oral enzymes. Clin Drug Invest 2000;19:15-23.
  5. Latha B, Ramakrishnan M, Jayaraman V, Babu M. The efficacy of trypsin: chymotrypsin preparation in the reduction of oxidative damage during burn injury. Burns 1998;24:532-8.
  6. Leiros, I., McSweeney, S., & Hough, E. (2004). The reaction mechanism of phospholipase D from Streptomyces sp. strain PMF. Snapshots along the reaction pathway reveal a pentacoordinate reaction intermediate and an unexpected final product. Journal of molecular biology339(4), 805-820.
  7. Rawlings, N. D., & Barrett, A. J. (1994). [2] Families of serine peptidases. In Methods in enzymology (Vol. 244, pp. 19-61). Academic Press.
  8. Robbers JE, Speedie MK, Tyler VE. Pharmacognosy and Pharmacobiotechnology. Baltimore, MD: Williams & Wilkins, 1996.
  9. Spraycar M, ed. Stedman's Medical Dictionary. 26th ed. Baltimore, MD: Williams & Wilkins, 1995.
  10. Suomalainen O. Evaluation of two enzyme preparations-Trypure and Varidase in traumatic ulcers. Ann Chir Gynaecol 1983;72:62-5. 

Gerelateerde aandoeningen

Aandoening Dagdosering*
Spijsverteringsproblemen 3 x daags 20 mg en 1 mg