Mariadistel

Synoniem: 
Cardo Lechoso
Cardui Mariae Herba
Carduus Marianum
Chardon Argenté
Chardon de Marie
Épine Blanche
Lady's Thistle
Lait de Notre-Dame
Legalon
Marian Thistle
Mariendistel
Mary Thistle
Shui Fei Ji
Silibinin
Silybin
Silybum
Silybum Marianum
Silymarin
Silymarine
St. Mary Thistle

Wetenschappelijke naam

Silybum marianum, synonym Carduus marianus.
Family: Asteraceae/Compositae

Beschrijving

Silybum marianum, in de volksmond beter bekend als Mariadistel, is een plant van de Asteraceae familie, die tot twee meter hoog kan worden. Mariadistel stamt oorspronkelijk uit Azië en Zuid-Europa, maar wordt nu overal op de wereld gevonden. In Engeland is deze plant ook wel bekend onder de naam 'milk thistle'; melkdistel. De bladeren van de distel hebben deze naam veroorzaakt om twee redenen: ze zijn versierd met witte strepen, en ze bevatten een wit melkachtig sap. De plant bloeit jaarlijks of een keer in de twee jaar, afhankelijk van de regio. Vanwege zijn karakteristieke uiterlijk worden ze in Nederland gezien in botanische tuinen, heemtuinen en kruidentuinen. De plant kenmerkt zich door de opvallende, marmerachtige bladnerven de mooie paarse en soms witte bloemkroon. Mariadistel heeft een bittere smaak en behoort tot de composietenfamilie waartoe ook de artisjokken horen (61).

Traditioneel gebruik

De Mariadistel wordt al meer dan 2000 jaar als medicijn gebruikt, voornamelijk voor het behandelen van lever- en galblaasaandoeningen. De plant werd ook gebruikt bij ontgiften en reiniging, en om opstopping van de lever, milt en nieren op te heffen. De zaadjes werden vroeger door Europese vrouwen gegeten, om een gezonde melkproductie te waarborgen. De kop van de plant werd gekookt, en dan gegeten zoals een artisjok. Mariadistel en artisjok kennen een enorme synergie als het gaat om de werking. Dioscorides, de Griekse geneesheer, beschreef Mariadistel al als een kruid dat genezing kon bieden aan een beet van een giftige slang door een thee te bereiden uit de zaden van de plant. Een ander gebruik was de activatie van de galstroom. 1000 jaar later werd door monniken de Mariadistel uitgebreid beschreven waardoor veel kennis bewaard is gebleven. De voornaamste gebruiken waren bij leveraandoeningen, remedie tegen zwartgalligheid en de behandeling van geelzucht. Later gaf de befaamde Duitse arts Gottfried Rademacher (1772-1850) zijn patiënten bij lever- en miltaandoeningen een ethanol extract van de zaden. Het extract werd spoedig zeer populair en kreeg als naam “Rademacher’s Tinctuur”. In de Verenigde Staten werd de tinctuur opgenomen in de eerste homeopathische farmacopee. De Europese kolonisten brachten de plant naar Noord-Amerika. Het feit dat de kolonisten de plant naar Amerika hebben gebracht, heeft er wellicht aan bijgedragen dat de onderzoeken naar het werkingsmechanisme van de mariadistel met betrekking tot de lever- en galfunctie uitsluitend in Europa en Amerika hebben plaatsgevonden. Bij het bestuderen volgens de moderne wetenschap naar de effectiviteit en werking van een geneeskrachtige plant als Mariadistel wordt al gauw duidelijk hoe dit naadloos aansluit bij de eeuwenoude en traditionele gebruiken en toepassingen. In meer dan 120 klinische studies is de effectiviteit en veiligheid beschreven van gestandaardiseerde mariadistel extracten (74). Mariadistel heeft een grote reputatie met betrekking tot de effectiviteit bij veel lever- en galaandoeningen en vergiftigingen. Dit was dan ook het uitgangspunt voor de meeste onderzoeken. Deze toepassingen zijn dan ook vast komen te staan in de wetenschappelijke onderzoeken. De werkzame bestanddelen en het werkingsmechanisme zijn in grote lijnen nu bekend (79).

Mariadistel is mogelijk interessant als biobrandstof, omdat hij eenvoudig te telen is en snel groeit.

Werkzame stoffen

De voornaamste actieve ingrediënten zijn flavonolignanen (4-6%) zoals silybine, isosilybine, silydianine en silychristine (gezamenlijk bekend als silymarine); apigenine, silybonol, taxifoline, phytosterolen, vette oliën (20-30%) en eiwitten. Sylibine is de meest actieve vorm, en is daarmee de voornaamste veroorzaker van de voordelige effecten van silymarine. De plant bevat ook flavanoïden, waaronder quercetine en kampferol, en basisolies zoals linolzuur en oliezuur. Silybum Marianum bevat ook betaïne, stigmasterol, sitosterol, plantenslijmen, vitamine C, E en K. Doordat het gelukt is om de werkzame bestanddelen te karakteriseren konden de krachtige werkzame bestanddelen uit de zaden worden geïsoleerd. Het geïsoleerde bestanddeel kreeg de naam “silymarin”. Dit vormde de basis voor wetenschappelijk onderzoek. Uit onderzoeken werd duidelijk dat silymarin een lever beschermende werking had. Ook werd de activiteit als antioxidant vastgesteld en er kwam al gauw de behoefte voor het ontwikkelen van gestandaardiseerde extracten voor meer onderzoek (89).

Werking

De toepasbare delen van Mariadistel zijn de zaden en de delen die boven de grond steken. De zaden worden het meest toegepast voor medicinaal gebruik. Silymarin, het actieve ingrediënt van de zaden bevatten vier flavonolignans de zogenaamde silybinine, isosilybinine, silychristine en silidianine (1, 2). Extracten van de Mariadistel hebben een hoge biologische beschikbaarheid en bovendien ondergaat silymarin bij de vertering enteropatische hercirculatie in de lever en geeft een hoger gehalte aan silymarin in de levercellen (96). Silymarin is een antagonist tegenover allerlei leverbeschadigingen zoals de giftige stoffenalpha-amanitineen phalloïdine uit de groene knolamaniet, ethanol, tetrachloorkoolstof, galactosamine, lanthanidine en thioacetamine.

Silymarin is een potentiële remmer van Tumor Necrosis Factor (TNF). De cytotoxiciteit, inflammation en apoptosis worden effectief geblokkeerd door silymarin. Hoewel het mechanisme op dit effect nog niet duidelijk is, beïnvloedt het waarschijnlijk de intracellulaire signalering (3). Silibinine is een anti-oxidant, een vrije radicalen vanger en een remmer van lipide peroxidatie (4, 100, 101). In vitro onderzoek laat zien dat silibinine een affiniteit heeft om binding aan te gaan met p-glycoproteïne. Deze transporteur is betrokken bij resistentie van kankercellen voor medicijnen (5). Er zijn verschillende activiteiten die het therapeutische effect op de lever verklaren. Ten eerste kan Silymarin de structuur van de buitenste (hepatocyte) celmembraan van de levercellen zodanig veranderen dat voor de lever giftige stoffen niet kunnen binnendringen in de celkern. Het stimuleert ook nuclear polymerase A, resulterend in een toegenomen ribosomale eiwitsynthese. Hierdoor wordt het regeneratieve vermogen van de lever gestimuleerd en waardoor nieuwe hepatocyten aangemaakt kan worden. Er is ook bewijs dat laat zien dat silymarin antifirotisch, anti-inflammatoir en immunomodulerende effecten heeft die ook nuttig zijn bij leveraandoeningen (6, 114). Zowel silymarin als silibinine remmen beta-glucuronidase, waardoor de lever beschermd wordt tegen beschadiging en zelfs tegen darmkanker. Beschadigde levercellen kunnen door dit werkingsmechanisme weer regenereren (7).

Voorlopig onderzoek toont aan dat Mariadistel de nieren kunnen beschermen tegen schade. In vitro, kan zowel silibinine als silicristine de nieren beschermen tegen voor de nieren schadelijke medicijnen zoals acetaminofen, cisplatin en vincristin. Silibinine en silicristine hebben ook regeneratieve effecten op de niercellen, vergelijkbaar zoals bij de levercellen (8). Silymarin verlaagt ook de insuline resistentie en vermindert het bloedglucose en vetniveau ’s bij diabetes patiënten (8). Deze effecten zijn toe te schrijven aan de antioxidanten werking. Oxidatieve stress veroorzaakt een dysfunctie aan de pancreas bèta cellen en silymarin doet deze oxidatieve stress verminderen (9).

Er is inmiddels belangstelling ontstaan om Mariadistel te gebruiken bij prostaatkanker. In vitro onderzoek toont aan dat silymarin en silibinin antiproliferatieve effecten bezitten op androgeen gevoelige prostaat kanker cellen (10, 66, 72, 75, 81). De delen die boven de grond groeien hebben een oestrogene activiteit. Mariadistel extract lijkt de estradiol binding aan oestrogeenreceptoren te verbeteren (11).

Voorlopig bewijs suggereert dat Mariadistel invloed kan uitoefenen op medicijn metabolisme. In vitro onderzoek en bij diermodellen remt silymarin en zijn flavonolignanen, silibinin, het cytochroom P450 2C9 (CYP2C9) en cytochroom P450 3A4 (CYP3A4), de hoofdfase 1 leverenzymen (12, 62, 63, 65). Echter, mariadistel of silymarine lijken weer niet het metabolisme van indinavir (Crixivan) of midazolam te beïnvloeden, de CYP3A4-substraten, bij gezonde vrijwilligers (13, 14). Dit suggereert dat mariadistel geen belangrijke remmer van CYP3A4 is. Ander onderzoek bij gezonde vrijwilligers suggereert ook dat mariadistel geen invloed heeft op CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1 of CYP3A4 (15). In vitro, silymarin en silibinin remmen ook uridine diphosphoglucuronosyl transferase (UGT), de belangrijkste fase 2 enzym dat verantwoordelijk is voor glucuronidatie (1, 16, 17). In vitro remmen ze ook organische anion transporterende polypeptide 1B1 (OATP1B1), welke geneesmiddelen zoals HMG-CoA reductaseremmers ("statinen") in de lever transporteert (18). Silibinin en silymarine remmen ook borstkanker resistentie-eiwit (BCRP) dat statines van de lever transporteert naar de gal (18).

Toepassingen

Mariadistelzaad extract heeft een duidelijke organotrope werking, dat wil zeggen dat het een verwantschap heeft tot een bepaald orgaan, in dit geval de lever. De toepassingen van de Mariadistel met betrekking tot de functionele en pathologische aandoeningen hebben dan ook veel te maken met de functies van de lever.

Bescherming lever

Mariadistel kan worden gebruikt om de lever te beschermen tegen schade door chemicaliën, medicijnen vergiftigingen door Amanita phalloides paddenstoel), geelzucht, chronische ontsteking in de lever, leverziekte, levercirrose en chronische hepatitis (60, 68, 82, 109, 110, 111, 112, 115).

De bescherming van de lever ontstaat doordat de werkzame stoffen silymarine en silybine zich binden aan de buitenkant van de hepatocyten zodat deze receptoren niet bezet kunnen worden door schadelijke stoffen. Er zijn een aantal onderzoeken geweest die aantonen hoe Mariadistel de lever beschermde tegen de vergiftiging van pahlloïdine en amanitine. Normaal gesproken wordt de lever hierdoor beschadigd en is moeilijk meer te herstellen. De resultaten waren verbluffend aangezien het sterftepercentage van 12, 8 % een lager percentage dan ooit hiervoor was bereikt met medicatie. De Silymarine werd intraveneus toegediend en wordt tegenwoordig als standaardmedicatie toegepast bij vergiftigingen of toxische schade aan de lever (19, 94, 105).

Detoxkuur

Wanneer men een detoxkuur doet om het lichaam te ontgiften of wanneer men in een situatie zit dat men veelvuldig in aanraking komt met exogene chemische giftige stoffen, kan men zeer baat hebben bij het nemen van silymarin (20). Ook mensen die een operatie hebben ondergaan (anaesthetica) of bepaalde geneesmiddelen gebruiken kan een middel met de werkzame bestanddelen van Mariadistel enorm waardevol zijn zowel om te ontgiften maar ook om de lever zelf te beschermen. Voor dit doel kan Mariadistel goed samengaan met andere verwante kruiden zoals Cyanara en Chelidonium majus.

Regeneratie lever

Silymarin is in staat om versneld nieuwe en gezonde levercellen te vormen bij beschadigde cellen. Het biedt op veilige en effectieve wijze de mogelijkheid het proces van schade aan de levercellen te vertragen en te keren. Dit vermogen om te vernieuwen ligt bij potentieel gezonde levercellen en het regeneratieve vermogen versnelt alleen bij cellen die bijdragen tot het normaal functioneren van de lever zo blijkt uit onderzoek (85). Ook leverschade die is ontstaan door medicatie zoals bij het gebruik van paracetamol kon zich weer herstellen (86).

Antioxidant

Silymarin vergroot de hoeveelheid glutasthion met 50%. Glutathion is het krachtigste antioxidant van ons lichaam. Silymarin zelf is ook een antioxidant en sterker dan vitamine E. Bovendien verhoogt silymarin het niveau van superoxide dismutase (SOD) in de rode bloedcellen en de lymfocyten. SOD maakt ook vrije radicalen onschadelijk (77, 87, 88, 95, 97).

Hangover

Silymarin verhoogt het niveau van superoxide dismutase (SOD). SOD is een enzym dat in alle cellen voorkomt en reacties laat plaatsvinden waarbij zuurstof gebruikt wordt. Bij het gebruik van alcohol is SOD nodig om vrije radicalen onschadelijk te maken. Bij mensen die lijden aan alcoholcirrose kan silymarin met succes toegepast worden om de schadelijke effecten te beperken van alcohol (78, 108).

Alcoholmisbruik

Wanneer er stoornissen ontstaan door overmatig alcohol gebruik is het zeer effectief om Mariadistelextract te gebruiken (21). Door het gebruik van Mariadistel normaliseren de bloedwaarden van de leverenzymen SGOT, SGPT, GGT en ook het bilirubinegehalte (22, 23). Het dalen van deze waarden is een indicatie dat de leverschade afneemt. De symptomen bij alcoholmisbruik zoals gebrek aan eetlust, misselijkheid en braken verminderen eveneens. Mariadistelextract beschermt de lever ook bij langdurig gebruik van antidepressiva, ook hierbij verminderen de bovengenoemde bloedwaarden (21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 83, 92, 106, 107).

Preventie gal

Galstenen bestaan uit 80% cholesterol en 20% uit kalkzouten en bilirubine. Wanneer de gal verzadigd raakt met cholesterol kunnen galstenen ontstaan. Silymarin kan helpen om te voorkomen dat dit gebeurt. Wanneer men gedurende 1 maand, zo blijkt uit onderzoek, twee maal daags 200 mg silymarin inneemt, kan dit leiden tot een afname van cholesterol in de gal (84, 93).Het onderzoek is gedaan bij patiënten met een voorgeschiedenis van galstenen of een galblaasoperatie. Meer onderzoek is hiervoor nog nodig om de effectiviteit bij grotere groepen aan te tonen.

Indicaties

Van een gestandaardiseerd zaadextract van de Mariadistel zijn de volgende indicaties bekend:

Hepatitis

Hepatitis A, B, C, D en E is een leverontsteking dat meestal veroorzaakt wordt door een virus zoals herpes, influenza of gele koorts. Het kan ook ontstaan door alcohol of medicijn gebruik. Soms is de veroorzaker een bacterie zoals bij de ziekte van Weil of door toxoplasmose. Bij hepatitis stijgen de leverenzymen zoals SGOT en SGPT. Wanneer deze waarden dalen is dit een teken van therapeutische respons.

Enig voorlopig onderzoek toont aan dat een specifiek preparaat van silybin in combinatie met fosfatidylcholine de lever functie test verbetert (LFT) bij patiënten met chronische hepatitis (31, 34, 35). Met een ander preparaat dat silymarin bevat en met drie maal daags 140 mg gedoseerd verbeterde de LFT waarde en de bilirubine verlaagde in vergelijking met een placebo bij patiënten met acute hepatitis en ook gal secretie verbeterde (36, 37, 38, 80, 90, 91, 98, 99).

Bij acute hepatitis kan door silymarine het ontstaan van schade aan de levercellen worden vertraagd maar helpt zelfs om de overgang naar chronische hepatitis te kunnen voorkomen. Onderzoekers melden dat de duur van het verblijf in het ziekenhuis werd verkort en er deden zich minder complicaties voor. Er bestaat nog geen echt geneesmiddel tegen acute hepatitis.

Bij een aantal klinische onderzoeken bij patiënten met hepatitis B en hepatitis C werd bij gebruik van Mariadistel geen verbetering aangetoond van de LFT’s of vermindering van sterfte, wel voelden de patiënten zich beter (27, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45). Analyses van een klinisch onderzoek suggereren dat het gebruik van Mariadistel niet het sterftecijfer liet dalen noch de leverfunctie (LFT) verbeterde bij patiënten met hepatitis B en C (27, 44).

Een ander klinisch onderzoek suggereert dat het gebruik van een specifiek silymarin product gebruikt gedurende 1 jaar hepatitis C patiënten geholpen heeft zich beter te voelen, echter objectieve metingen van de LFTs) hadden dit niet aangetoond (39, 40, 41, 42, 76). Een aantal klinische onderzoeken met langdurig gebruik van silymarin (minimaal 35 maanden) verminderde de progressie van de leveraandoening van fibrose tot cirrose bij hepatitis C patiënten (26, 43, 98, 102, 103).

Diabetes nefropathie

In een voorlopig onderzoek waarbij silymarin werd gebruikt met een dosering van drie maal daags 140 mg gedurende 3 maanden in combinatie met concentionele behandeling, verlaagde het urine albumine creatine gehalte significant vergeleken met een placebo bij diabetes type 2 met diabetes nefropathie (46, 113).

Diabetes

Mariadistel is vooral gekend voor zijn gunstig effect op de lever en de galblaas en voor zijn ontgiftende werking. Minder bekend is dat mariadistel de bloedsuikerspiegel op een natuurlijke manier verlaagt en de pancreas beschermt tegen beschadiging door toxische stoffen. Hij herstelt zelfs de werking van de pancreas wanneer deze al beschadigd is. De pancreas of de alvleesklier staat in voor de aanmaak van insuline, het hormoon dat nodig is voor de opname van glucose door de cellen. Hij is heel gevoelig voor beschadiging door toxische stoffen en vrije radicalen. De actieve bestanddelen van mariadistel - silymarine en silybine - hebben een ontgiftende en antioxidatieve werking en ondersteunen de leverfunctie. Diabetes type 2 komt meer voor bij mensen met leveraandoeningen, zoals niet-alcoholische leververvetting, chronische virale hepatitis, hemochromatose (ijzerstapelingsziekte), alcoholische leverziekte en levercirrose. Hoe ernstiger de lever aangetast is, hoe hoger het risico op diabetes. Uit onderzoek blijkt een duidelijk verband tussen vetopstapeling in de lever en insulineresistentie. Insulineresistentie is ongevoeligheid van de cellen voor insuline, zodat er steeds meer insuline moet aangemaakt worden om glucose uit het bloed naar de cellen te krijgen. Tot 96% van patiënten met levercirrose heeft een verstoord glucosemetabolisme of diabetes. Men spreekt in deze gevallen zelfs van ‘hepatogene diabetes’ (diabetes die door leverziekte veroorzaakt wordt). Mariadistel maakt de cellen gevoeliger voor insuline, zodat er minder insuline aangemaakt moet worden. Het heeft een gelijkwaardige werking als glitazonen (diabetesmedicijnen), maar zonder bijwerkingen. Langdurige suppletie met 10 druppels silymarine per dag doet de nuchtere insulinewaarden van diabetici sterk dalen en vermindert ook hun behoefte aan externe toediening van insuline. Silymarine verlaagt de nuchtere bloedsuikerspiegel en de glucoseconcentratie in de urine bij diabetici met niet-alcoholische leververvetting. In de eerste maand van de suppletie stijgt de nuchtere bloedsuikerspiegel lichtjes om daarna gestaag te dalen. Mariadistelextract verlaagt niet alleen de bloedsuikerspiegel, maar stabiliseert deze, zodat hypoglycemie (een te lage bloedsuikerspiegel) voorkomen wordt. Een te lage bloedsuikerspiegel is een mogelijke bijwerking van bloedsuikerverlagende medicatie en insuline en kan levensbedreigend zijn. Bovendien voorkomt mariadistel de complicaties van diabetes. Het voorkomt diabetische neuropathie (zenuwschade) en verbetert al bestaande neuropathie, het remt de progressie van diabetische nierziekte en verlaagt cholesterol, LDL en triglyceriden (115, 116, 117, 118, 119).

Allergische rinitis

Er is een onderzoek geweest dat aantoonde dat met het nemen van Mariadistel extract van 140 mg drie maal dagelijks gedurende 1 maand de aanwezigheid van allergie symptomen significant verminderden in vergelijking met een placebo (47).

Levercirrose

Bij levercirrose is er een toenemende nieuwvorming van bindweefsel in plaats van leverweefsel waardoor de lever verschrompeld (fibrose). Dit leidt tot degeneratie van de lever waardoor vervetting ontstaat en een verminderde doorbloeding. Dit kan ontstaan door langdurig en overmatig gebruik van alcohol, bij chronische hepatitis B en C, bij de stofwisselingsziekte van Wilson, bij obstructie van de galwegen, bij leverstuwing en mucoviscidose. Ernstige levercirrose kan tot de dood leiden.

Voorlopig onderzoek toont aan dat Mariadistel extract en de bestanddelen van de Mariadistel zoals silymarin doeltreffend is om sterfte naar beneden te halen en de leverfunctie te verbeteren bij patiënten met levercirrose (24, 29, 48, 49, 50, 51, 52, 53). Eén ander onderzoek laat alleen zien dat Mariadistel aspartaat aminotransferase niveaus kan verminderen in vergelijking met placebo bij patiënten met levercirrose (54, 67, 104).

Diabetes

In een klinisch onderzoek waarbij mariadistel werd genomen met een dosering van drie maal dagelijks van 200 mg in combinatie met conventionele behandeling, bleek significant het bloedsuiker gehalte, hemoglobine A1c (HbA1c), totale cholesterol, LDL cholesterol en triglycerides te verlagen in vergelijking met een placebo bij patiënten met diabetes type 2 (9, 55, 56, 69). Andere bewijzen laten zien dat silymarin met drie maal daags 200 mg de insulineresistentie verminderde bij mensen die zowel diabetes alsmede alcohol cirrose hadden (8, 57, 70).

Veiligheid

Mariadistel is bij oraal gebruik veilig wanneer de extracten gestandaardiseerd zijn met 70 tot 80% silymarin tot zeker 41 maanden (9, 20, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 43, 64). Het gebruik van Silibin is onderzocht en kan veilig gebruikt worden tot 12 maanden (31, 58, 59). Er is nog te weinig onderzoek gedaan naar de veiligheid bij intraveneus toepassing en ook te weinig onderzoek bij zwangerschap en lactatie en daarom is het algemene advies: vermijd het gebruik.

Dosering

Als onderhoudsdosering wordt aanbevolen om van een gestandariseerd extract 300 mg per dag te nemen of 1 x daags 10 druppels van een extract 1:5. Voor therapeutische werking zowel als beschermer van de lever als ontgifter van vergiftigingen kan men kiezen voor een combinatie extract van 1:5 Mariadistel, Cyanara en Chelidonium majus. Neem 2 x daags 10 druppels.

Contra-indicaties

Mariadistel wordt doorgaans gezien als veilig. De zogenaamde “LD50”, dit betekent: “Lethal Dose”, dodelijke dosis bij 50%) is vastgesteld bij meer dan 1600 mg silymarin per kilogram lichaamsgewicht. Mensen met een allergie voor de Asterfamilie of voor artisjokken, moeten oppassen omdat er dan een mogelijke allergische reactie kan komen bij het gebruik van Mariadistel (71).

Omdat Mariadistel de bloedsuikerspiegel kan verlagen zouden de mensen met diabetes of mensen die medicijnen gebruiken die de bloedsuikerspiegel ook verlagen theoretisch op moeten passen bij gebruik van hoge dosering Mariadistel. Vrouwen met hormoonafhankelijke ziektes zoals endometriose, baarmoederfibroom, borst-, eierstok- of baarmoederhalskanker moeten het gebruik van Mariadistel vermijden, omdat het mogelijk een oestrogeenachtige werking heeft. Mensen met prostaatkanker wordt geadviseerd Silymarin niet te gebruiken zonder overleg met arts (72, 75, 81).

Door onvoldoende onderzoek bij zwangere en zogende wordt het gebruik van het extract tijdens de zwangerschap en/ of lactatieperiode meestal uit voorzorg ontraden. Sommige auteurs melden dat het extract dermate veilig is dat het extract ook tijdens de zwangerschap en/ of lactatieperiode gebruikt kan worden.

Referenties: 
  1. Venkataramanan R, Ramachandran V, Komoroski BJ, et al. Milk thistle, a herbal supplement, decreases the activity of CYP3A4 and uridine diphosphoglucuronosyl transferase in human hepatocyte cultures. Drug Metab Dispos 2000;28:1270-3.
  2. Blumenthal M, ed. The Complete German Commission E Monographs: Therapeutic Guide to Herbal Medicines. Trans. S. Klein. Boston, MA: American Botanical Council, 1998
  3. Manna SK, Mukhopadhyay A, Van NT, Aggarwal BB. Silymarin suppresses TNF-induced activation of NF-kappa B, c-Jun N-terminal kinase, and apoptosis. J Immunol 1999;163:6800-9.
  4. Flora K, Hahn M, Rosen H, Benner K. Milk thistle (Silybum marianum) for the therapy of liver disease. Am J Gastroenterol 1998;93:139-43.
  5. Maitrejean M, Comte G, Barron D, et al. The flavanolignan silybin and its hemisynthetic derivatives, a novel series of potential modulators of P-glycoprotein. Bioorg Med Chem Lett 2000;10:157-60.
  6. Anon. Milk thistle: Effects on liver disease and cirrhosis and clinical adverse effects. Summary, Evidence Report/Technology Assessment: Number 21, September 2000. Agency for Healthcare Research and Quality, Rockville, MD. Available at: http://www.ahrq.gov/clinic/epcsums/milktsum.htm
  7. Kim DH, Jin YH, Park JB, Kobashi K. Silymarin and its components are inhibitors of beta-glucuronidase. Biol Pharm Bull 1994;17:443-5.
  8. Velussi M, Cernigoi AM, De Monte A, et al. Long-term (12 months) treatment with an anti-oxidant drug (silymarin) is effective on hyperinsulinemia, exogenous insulin need and malondialdehyde levels in cirrhotic diabetic patients. J Hepatol 1997;26:871-9.
  9. Huseini HF, Larijani B, Heshmat R, et al. The efficacy of Silybum marianum (L.) Gaertn. (silymarin) in the treatment of type II diabetes: a randomized, double-blind, placebo-controlled, clinical trial. Phytother Res 2006;20;1036-9.
  10. Zhu W, Zhang JS, Young CY. Silymarin inhibits function of the androgen receptor by reducing nuclear localization of the receptor in the human prostate cancer cell line LNCaP. Carcinogenesis 2001;22:1399-403.
  11. Eagon PK, Elm MS, Hunter DS, et al. Medicinal herbs: modulation of estrogen action. Era of Hope Mtg, Dept Defense; Breast Cancer Res Prog, Atlanta, GA 2000;Jun 8-11
  12. Kim CS, Choi SJ, Park CY, et al. Effects of silybinin on the pharmacokinetics of tamoxifen and its active metabolite, 4-hydroxytamoxifen in rats. Anticancer Res 2010;30:79-85.
  13. DiCenzo R, Shelton M, Jordan K, et al. Coadministration of milk thistle and indinavir in healthy subjects. Pharmacotherapy 2003;23:866-70.
  14. Gurley B, Hubbard MA, Williams DK, et al. Assessing the clinical significance of botanical supplementation on human cytochrome P450 3A activity: comparison of a milk thistle and black cohosh product to rifampin and clarithromycin. J Clin Pharmacol 2006;46:201-13.
  15. Gurley BJ, Gardner SF, Hubbard MA, et al. In vivo assessment of botanical supplementation on human cytochrome P450 phenotypes: Citrus aurantium, Echinacea purpurea, milk thistle, and saw palmetto. Clin Pharmacol Ther 2004;76:428-40.
  16. Budzinski JW, Foster BC, Vandenhoek S, Arnason JT. An in vitro evaluation of human cytochrome P450 3A4 inhibition by selected commercial herbal extracts and tinctures. Phytomedicine 2000;7:273-82.
  17. Beckmann-Knopp S, Rietbrock S, Weyhenmeyer R, et al. Inhibitory effects of silibinin on cytochrome P-450 enzymes in human liver microsomes. Pharmacol Toxicol 2000;86:250-6.
  18. Deng JW, Shon JH, Shin HJ, et al. Effect of silymarin supplement on the pharmacokinetics of rosuvastatin. Pharm Res 2008;25:1807-14
  19. Hruby K, Csomos G, Fuhrmann M, Thaler H. Chemotherapy of Amanita phalloides poisoning with intravenous silibinin. Hum Toxicol 1983;2:183-95.
  20. Szilard S, Szentgyorgyi D, Demeter I. Protective effect of Legalon in workers exposed to organic solvents. Acta Med Hung 1988;45:249-56.
  21. Feher J, Deak G, Muzes G, et al. [Liver-protective action of silymarin therapy in chronic alcoholic liver diseases]. Orv Hetil 1989;130:2723-7
  22. Bunout D, Hirsch S, Petermann M. [Controlled study of the effect of silymarin on alcoholic liver disease.] Rev Med Chil 1992;120:1370-5.
  23. Trinchet JC, Coste T, Levy VG. [Treatment of alcoholic hepatitis with silymarin. A double-blind comparative study in 116 patients]. Gastroenterol Clin Biol 1989;13:120-4.
  24. Ferenci P, Dragosics B, Dittrich H, et al. Randomized controlled trial of silymarin treatment in patients with cirrhosis of the liver. J Hepatol 1989;9:105-13.
  25. Salmi HA, Sarna S. Effect of silymarin on chemical, functional, and morphological alterations of the liver. A double-blind, controlled study. Scand J Gastroenterol 1982;17:517-21.
  26. Pares A, Planas R, Torres M, et al. Effects of silymarin in alcoholic patients with cirrhosis of the liver: results of a controlled, double-blind, randomized and multicenter trial. J Hepatol 1998;28:615-21.
  27. Rambaldi A, Jacobs B, Iaquinto G, Gluud C. Milk thistle for alcoholic and/or hepatitis B or C virus liver diseases. Cochrane Database Syst Rev 2005;2:CD003620.
  28. Lucena, M. I., Andrade, R. J., de la Cruz, J. P., Rodriguez-Mendizabal, M., Blanco, E., and Sanchez, de la Cuesta. Effects of silymarin MZ-80 on oxidative stress in patients with alcoholic cirrhosis. Results of a randomized, double-blind, placebo- controlled clinical study. Int J Clin Pharmacol Ther 2002;40(1):2-8.
  29. Iakimchuk, G. N. and Gendrikson, L. N. [Study of clinical efficiency of essential phospholipids and silymarin combination in nonalcoholic and alcoholic steatohepatitis]. Eksp.Klin.Gastroenterol. 2011;(7):64-69.
  30. Lang, I., Deak, G., Nekam, K., Muzes, G., Gonzalez-Cabello, R., Gergely, P., and Feher, J. Hepatoprotective and immunomodulatory effects of antioxidant therapy. Acta Med Hung. 1988;45(3-4):287-295
  31. Vailati A, Aristia L, Sozze E, and et al. Randomized open study of the dose-effect relationship of a short course of IdB 1016 in patients with viral or alcoholic hepatitis. Fitoterapia 1993;64(3):219-228.
  32. Benda, L., Dittrich, H., Ferenzi, P., Frank, H., and Wewalka, F. [The influence of therapy with silymarin on the survival rate of patients with liver cirrhosis (author's transl)]. Wien.Klin.Wochenschr. 10-10-1980;92(19):678-683.
  33. Fintelmann V. Zur Therapie der Fettleber mit Silymarin. Therapiewoche 1970;20:1055-2064.
  34. Buzzelli G, Moscarella S, Giusti A, et al. A pilot study on the liver protective effect of silybin-phosphatidylcholine complex (IdB1016) in chronic active hepatitis. Int J Clin Pharmacol Ther Toxicol 1993;31:456-60.
  35. Marcelli R, Bizzoni P, Conte D, and et al. Randomized controlled study of the efficacy and tolerability of a short course of IdB 1016 in the treatment of chronic persistent hepatitis. Eur Bull Drug Res 1992;1(3):131-135.
  36. Magliulo, E., Gagliardi, B., and Fiori, G. P. [Results of a double blind study on the effect of silymarin in the treatment of acute viral hepatitis, carried out at two medical centres (author's transl)]. Med Klin. 7-14-1978;73(28-29):1060-1065.
  37. Cavalieri S. A controlled clinical trial of Legalon in 40 patients. Gazz Med Ital 1974;133:628-635.
  38. El-Kamary, S. S., Shardell, M. D., Abdel-Hamid, M., Ismail, S., El-Ateek, M., Metwally, M., Mikhail, N., Hashem, M., Mousa, A., Aboul-Fotouh, A., El-Kassas, M., Esmat, G., and Strickland, G. T. A randomized controlled trial to assess the safety and efficacy of silymarin on symptoms, signs and biomarkers of acute hepatitis. Phytomedicine. 2009;16(5):391-400.
  39. Tanamly MD, Tadros F, Labeeb S, et al. Randomized double-blinded trial evaluating silymarin for chronic hepatitis C in an Egyptian village: study description and 12-month results. Dig Liver Dis 2004;36:752-9.
  40. Yakoot, M. and Salem, A. Spirulina platensis versus silymarin in the treatment of chronic hepatitis C virus infection. A pilot randomized, comparative clinical trial. BMC.Gastroenterol. 2012;12:32.
  41. Fried, M. W., Navarro, V. J., Afdhal, N., Belle, S. H., Wahed, A. S., Hawke, R. L., Doo, E., Meyers, C. M., and Reddy, K. R. Effect of silymarin (milk thistle) on liver disease in patients with chronic hepatitis C unsuccessfully treated with interferon therapy: a randomized controlled trial. JAMA 7-18-2012;308(3):274-282.
  42. Bode, J. C., Schmidt, U., and Durr, H. K. [Silymarin for the treatment of acute viral hepatitis? Report of a controlled trial (author's transl)]. Med Klin. 3-25-1977;72(12):513-518.
  43. Freedman ND, Curto TM, Morishima C, et al. Silymarin use and liver disease progression in the hepatitis C Antiviral Long-Term Treatment against Cirrhosis Trial. Aliment Pharmacol Ther 2011;33:127-37
  44. Saller R, Brignoli R, Melzer J, Meier R. An updated systematic review with meta-analysis for the clinical evidence of silymarin. Forsch Komplementarmed 2008;15:9-20.
  45. Par, A., Roth, E., Miseta, A., Hegedus, G., Par, G., Hunyady, B., and Vincze, A. [Effects of supplementation with the antioxidant flavonoid, silymarin, in chronic hepatitis C patients treated with peg-interferon + ribavirin. A placebo-controlled double blind study]. Orv.Hetil. 1-11-2009;150(2):73-79.
  46. Fallahzadeh, M. K., Dormanesh, B., Sagheb, M. M., Roozbeh, J., Vessal, G., Pakfetrat, M., Daneshbod, Y., Kamali-Sarvestani, E., and Lankarani, K. B. Effect of addition of silymarin to renin-angiotensin system inhibitors on proteinuria in type 2 diabetic patients with overt nephropathy: a randomized, double-blind, placebo-controlled trial. Am.J.Kidney Dis. 2012;60(6):896-903
  47. Bakhshaee M, Jabbari F, Hoseini S, et al. Effect of silymarin in the treatment of allergic rhinitis. Otolaryngology - Head and Neck Surgery 2011;145:904-9.
  48. Reutter, F. W. and Haase, W. [Clinical experience with silymarin in the treatment of chronic liver disease(author's transl)]. Schweiz Rundsch.Med Prax. 9-9-1975;64(36):1145-1151
  49. Buturova, L. I., Tsybizova, T. A., and Kalinin, A. V. [Use of Legalon in non-alcoholic fatty liver disease]. Eksp.Klin.Gastroenterol. 2010;(5):69-75.
  50. Loguercio, C., Andreone, P., Brisc, C., Brisc, M. C., Bugianesi, E., Chiaramonte, M., Cursaro, C., Danila, M., de, Sio, I, Floreani, A., Freni, M. A., Grieco, A., Groppo, M., Lazzari, R., Lobello, S., Lorefice, E., Margotti, M., Miele, L., Milani, S., Okolicsanyi, L., Palasciano, G., Portincasa, P., Saltarelli, P., Smedile, A., Somalvico, F., Spadaro, A., Sporea, I., Sorrentino, P., Vecchione, R., Tuccillo, C., Del Vecchio, Blanco C., and Federico, A. Silybin combined with phosphatidylcholine and vitamin E in patients with nonalcoholic fatty liver disease: a randomized controlled trial. Free Radic.Biol.Med. 5-1-2012;52(9):1658-1665.
  51. Tanasescu, C., Petrea, S., Baldescu, R., Macarie, E., Chiriloiu, C., and Purice, S. Use of the Romanian product Silimarina in the treatment of chronic liver diseases. Med Interne 1988;26(4):311-322.
  52. Albrecht M, Frerick H, Kuhn U, and et al. Die Therapie toxischer Leberschaden mit Legalon. Z Klin Med 1992;47(2):87-92.
  53. Lirussi F, Nassuato G, Orlando R, and et al. Treatment of active cirrhosis with ursodeoxycholic acid and a free radical scavenger: A two year prospective study. Med Sci Ress 1995;23:31-33.
  54. Jacobs, B. P., Dennehy, C., Ramirez, G., Sapp, J., and Lawrence, V. A. Milk thistle for the treatment of liver disease: a systematic review and meta-analysis. Am J Med 10-15-2002;113(6):506-515.
  55. Hussain, S. A. Silymarin as an adjunct to glibenclamide therapy improves long-term and postprandial glycemic control and body mass index in type 2 diabetes. J.Med.Food 2007;10(3):543-547.
  56. Fallah Huseini, H., Larijani, B., Fakhrzadeh, H., Rajabi Pour, B., Akhondzadeh, S., Toliat, T., and Heshmat, R. The clinical trial of Silybum Marianum seed extract (Silymarin) on type II diabetic patients with hyperlipidemia. Iran J.Diabetes Lipid Disord. 2004;3(2):201-206.
  57. Velussi M, Cernigoi AM, Viezzoli L, and et al. Silymarin reduces hyperinsulinemia, malondialdehyde levels, and daily insulin need in cirrhotic diabetic patients. Curr Ther Res 1993;53(5):533-545.
  58. Ladas, E. J., Kroll, D. J., Oberlies, N. H., Cheng, B., Ndao, D. H., Rheingold, S. R., and Kelly, K. M. A randomized, controlled, double-blind, pilot study of milk thistle for the treatment of hepatotoxicity in childhood acute lymphoblastic leukemia (ALL). Cancer 1-15-2010;116(2):506-513.
  59. Zhang, J. Q., Mao, X. M., and Zhou, Y. P. [Effects of silybin on red blood cell sorbitol and nerve conduction velocity in diabetic patients]. Zhongguo Zhong.Xi.Yi.Jie.He.Za Zhi. 1993;13(12):725-6, 708.
  60. Adverse Drug Reactions Advisory Committee. An adverse reaction to the herbal medication milk thistle (Silybum marianum). Med J Aust 1999;170:218-9.
  61. Chevallier A. Encyclopedia of Herbal Medicine. 2nd ed. New York, NY: DK Publ, Inc., 2000
  62. Sridar C, Goosen TC, Kent UM, et al. Silybin inactivates cytochromes P450 3A4 and 2C9 and inhibits major hepatic glucuronosyltransferases. Drug Metab Dispos 2004;32:587-94
  63. Budzinski JW, Trudeau VL, Drouin CE, et al. Modulation of human cytochrome P450 3A4 (CYP3A4) and P-glycoprotein (P-gp) in Caco-2 cell monolayers by selected commercial-source milk thistle and goldenseal products. Can J Physiol Pharmacol 2007;85:966-78.
  64. Hasani-Ranjbar, S., Nayebi, N., Moradi, L., Mehri, A., Larijani, B., and Abdollahi, M. The efficacy and safety of herbal medicines used in the treatment of hyperlipidemia; a systematic review. Curr.Pharm.Des 2010;16(26):2935-2947.
  65. Doehmer J, Weiss G, McGregor GP, Appel K. Assessment of a dry extract from milk thistle (Silybum marianum) for interference with human liver cytochrome-P450 activities. Toxicol In Vitro 2011;25:21-7.
  66. Schroder, F. H., Roobol, M. J., Boeve, E. R., de Mutsert, R., Zuijdgeest-van Leeuwen, S. D., Kersten, I., Wildhagen, M. F., and van Helvoort, A. Randomized, double-blind, placebo-controlled crossover study in men with prostate cancer and rising PSA: effectiveness of a dietary supplement. Eur Urol 2005;48(6):922-930.
  67. Angulo, P., Patel, T., Jorgensen, R. A., Therneau, T. M., and Lindor, K. D. Silymarin in the treatment of patients with primary biliary cirrhosis with a suboptimal response to ursodeoxycholic acid. Hepatology 2000;32(5):897-900.
  68. Tuchweber, B., Trost, W., Salas, M., and Sieck, R. Prevention of praseodymium-induced hepatotoxicity by silybin. Toxicol Appl.Pharmacol 1976;38(3):559-570.
  69. Shojaii, A., Dabaghian, F. H., Goushegir, A., and Fard, M. A. Antidiabetic plants of Iran. Acta Med.Iran 2011;49(10):637-642.
  70. Suksomboon N, Poolsup N Boonkaew S Suthisisang CC. Meta-analysis of the effect of herbal supplement on glycemic control in type 2 diabetes. J Ethnopharmacol. 2011;137(3):1328-1333.
  71. Hasani-Ranjbar, S., Larijani, B., and Abdollahi, M. A systematic review of the potential herbal sources of future drugs effective in oxidant-related diseases. Inflamm.Allergy Drug Targets. 2009;8(1):2-10.
  72. Zi, X. and Agarwal, R. Silibinin decreases prostate-specific antigen with cell growth inhibition via G1 arrest, leading to differentiation of prostate carcinoma cells: implications for prostate cancer intervention. Proc Natl.Acad.Sci U.S.A 6-22-1999;96(13):7490-7495.
  73. Zi, X., Zhang, J., Agarwal, R., and Pollak, M. Silibinin up-regulates insulin-like growth factor-binding protein 3 expression and inhibits proliferation of androgen-independent prostate cancer cells. Cancer Res. 10-15-2000;60(20):5617-5620.
  74. Bass, N. M. Is there any use for nontraditional or alternative therapies in patients with chronic liver disease? Curr Gastroenterol Rep. 1999;1(1):50-56
  75. Bhatia, N. and Agarwal, R. Detrimental effect of cancer preventive phytochemicals silymarin, genistein and epigallocatechin 3-gallate on epigenetic events in human prostate carcinoma DU145 cells. Prostate 2-1-2001;46(2):98-107.
  76. Roehr, B. Can science meet the challenges of the HCV pandemic: new treatment options for chronic hepatitis C. J Int.Assoc.Physicians AIDS Care 1998;4(7):24-29.
  77. Zou, C. G., Agar, N. S., and Jones, G. L. Oxidative insult to human red blood cells induced by free radical initiator AAPH and its inhibition by a commercial antioxidant mixture. Life Sci 5-25-2001;69(1):75-86.
  78. Lee, T. H. By the way, doctor. My neighbor takes something called milk thistle. He likes to drink alcohol and believes the herb will protect him against any kind of liver damage. Is he right? Harv.Health Lett. 2001;26(9):8.
  79. Petry, J. J. and Hadley, S. K. Medicinal herbs: answers and advice, part 1. Hosp.Pract (Minneap.) 7-15-2001;36(7):57-60.
  80. Bean, P. The use of alternative medicine in the treatment of hepatitis C. Am.Clin.Lab 2002;21(4):19-21.
  81. Tyagi, A. K., Singh, R. P., Agarwal, C., Chan, D. C., and Agarwal, R. Silibinin strongly synergizes human prostate carcinoma DU145 cells to doxorubicin-induced growth Inhibition, G2-M arrest, and apoptosis. Clin Cancer Res 2002;8(11):3512-3519.
  82. Desplaces, A., Choppin, J., Vogel, G., and Trost, W. The effects of silymarin on experimental phalloidine poisoning. Arzneimittelforschung. 1975;25(1):89-96.
  83. Arteel, G., Marsano, L., Mendez, C., Bentley, F., and McClain, C. J. Advances in alcoholic liver disease. Best.Pract.Res.Clin.Gastroenterol. 2003;17(4):625-647
  84. Schandalik, R., Gatti, G., and Perucca, E. Pharmacokinetics of silybin in bile following administration of silipide and silymarin in cholecystectomy patients. Arzneimittelforschung. 1992;42(7):964-968.
  85. Lirussi, F. and Okolicsanyi, L. Cytoprotection in the nineties: experience with ursodeoxycholic acid and silymarin in chronic liver disease. Acta Physiol Hung. 1992;80(1-4):363-367.
  86. Muriel, P., Garciapina, T., Perez-Alvarez, V., and Mourelle, M. Silymarin protects against paracetamol-induced lipid peroxidation and liver damage. J Appl.Toxicol 1992;12(6):439-442.
  87. Altorjay, I., Dalmi, L., Sari, B., Imre, S., and Balla, G. The effect of silibinin (Legalon) on the the free radical scavenger mechanisms of human erythrocytes in vitro. Acta Physiol Hung. 1992;80(1-4):375-380.
  88. Katiyar, S. K. Silymarin and skin cancer prevention: anti-inflammatory, antioxidant and immunomodulatory effects (Review). Int.J Oncol. 2005;26(1):169-176.
  89. Saller, R., Melzer, J., Reichling, J., Brignoli, R., and Meier, R. An updated systematic review of the pharmacology of silymarin. Forsch Komplementmed. 2007;14(2):70-80.
  90. Rambaldi, A., Jacobs, B. P., Iaquinto, G., and Gluud, C. Milk thistle for alcoholic and/or hepatitis B or C liver diseases--a systematic cochrane hepato-biliary group review with meta-analyses of randomized clinical trials. Am J Gastroenterol 2005;100(11):2583-2591
  91. Rambaldi, A., Jacobs, B. P., and Gluud, C. Milk thistle for alcoholic and/or hepatitis B or C virus liver diseases. Cochrane.Database.Syst.Rev 2007;(4):CD003620.
  92. Barve, A., Khan, R., Marsano, L., Ravindra, K. V., and McClain, C. Treatment of alcoholic liver disease. Ann Hepatol 2008;7(1):5-15
  93. Wallace, S., Vaughn, K., Stewart, B. W., Viswanathan, T., Clausen, E., Nagarajan, S., and Carrier, D. J. Milk thistle extracts inhibit the oxidation of low-density lipoprotein (LDL) and subsequent scavenger receptor-dependent monocyte adhesion. J Agric Food Chem 6-11-2008;56(11):3966-3972.
  94. Muriel, P. and Mourelle, M. Prevention by silymarin of membrane alterations in acute CCl4 liver damage. J Appl.Toxicol 1990;10(4):275-279.
  95. Lang, I., Nekam, K., Gonzalez-Cabello, R., Muzes, G., Gergely, P., and Feher, J. Hepatoprotective and immunological effects of antioxidant drugs. Tokai J Exp Clin Med 1990;15(2-3):123-127.
  96. Pade, D. and Stavchansky, S. Selection of bioavailability markers for herbal extracts based on in silico descriptors and their correlation to in vitro permeability. Mol.Pharm. 2008;5(4):665-671
  97. Magdalan, J., Piotrowska, A., Gomulkiewicz, A., Sozanski, T., Szelag, A., and Dziegiel, P. Influence of commonly used clinical antidotes on antioxidant systems in human hepatocyte culture intoxicated with alpha-amanitin. Hum.Exp.Toxicol. 2011;30(1):38-43.
  98. Schrieber, S. J., Wen, Z., Vourvahis, M., Smith, P. C., Fried, M. W., Kashuba, A. D., and Hawke, R. L. The pharmacokinetics of silymarin is altered in patients with hepatitis C virus and nonalcoholic Fatty liver disease and correlates with plasma caspase-3/7 activity. Drug Metab Dispos 2008;36(9):1909-1916.
  99. Hawke, R. L., Schrieber, S. J., Soule, T. A., Wen, Z., Smith, P. C., Reddy, K. R., Wahed, A. S., Belle, S. H., Afdhal, N. H., Navarro, V. J., Berman, J., Liu, Q. Y., Doo, E., and Fried, M. W. Silymarin ascending multiple oral dosing phase I study in noncirrhotic patients with chronic hepatitis C. J.Clin.Pharmacol. 2010;50(4):434-449.
  100. Roozbeh, J., Shahriyari, B., Akmali, M., Vessal, G., Pakfetrat, M., Raees Jalali, G. A., Afshariani, R., Hasheminasab, M., and Ghahramani, N. Comparative effects of silymarin and vitamin E supplementation on oxidative stress markers, and hemoglobin levels among patients on hemodialysis. Ren Fail. 2011;33(2):118-123.
  101. Asghar, Z. and Masood, Z. Evaluation of antioxidant properties of silymarin and its potential to inhibit peroxyl radicals in vitro. Pak.J Pharm Sci 2008;21(3):249-254.
  102. Zaky, S., Kamel, S. E., Hassan, M. S., Sallam, N. A., Shahata, M. A., Helal, S. R., and Mahmoud, H. Preliminary results of ozone therapy as a possible treatment for patients with chronic hepatitis C. J.Altern.Complement Med. 2011;17(3):259-263.
  103. Eurich, D., Bahra, M., Berg, T., Boas-Knoop, S., Biermer, M., Neuhaus, R., Neuhaus, P., and Neumann, U. Treatment of hepatitis C-virus-reinfection after liver transplant with silibinin in nonresponders to pegylated interferon-based therapy. Exp.Clin.Transplant. 2011;9(1):1-6.
  104. Mourelle, M., Muriel, P., Favari, L., and Franco, T. Prevention of CCL4-induced liver cirrhosis by silymarin. Fundam.Clin Pharmacol 1989;3(3):183-191.
  105. Valenzuela, A., Aspillaga, M., Vial, S., and Guerra, R. Selectivity of silymarin on the increase of the glutathione content in different tissues of the rat. Planta Med 1989;55(5):420-422.
  106. Schrieber, S. J., Hawke, R. L., Wen, Z., Smith, P. C., Reddy, K. R., Wahed, A. S., Belle, S. H., Afdhal, N. H., Navarro, V. J., Meyers, C. M., Doo, E., and Fried, M. W. Differences in the disposition of silymarin between patients with nonalcoholic fatty liver disease and chronic hepatitis C. Drug Metab Dispos. 2011;39(12):2182-2190.
  107. Deak, G., Muzes, G., Lang, I., Niederland, V., Nekam, K., Gonzalez-Cabello, R., Gergely, P., and Feher, J. [Immunomodulator effect of silymarin therapy in chronic alcoholic liver diseases]. Orv.Hetil. 6-17-1990;131(24):1291-1296.
  108. Feher, J., Lang, I., Nekam, K., Muzes, G., and Deak, G. Effect of free radical scavengers on superoxide dismutase (SOD) enzyme in patients with alcoholic cirrhosis. Acta Med Hung. 1988;45(3-4):265-276.
  109. Tuchweber, B., Sieck, R., and Trost, W. Prevention of silybin of phalloidin-induced acute hepatoxicity. Toxicol Appl.Pharmacol 1979;51(2):265-275.
  110. Vogel, G., Tuchweber, B., Trost, W., and Mengs, U. Protection by silibinin against Amanita phalloides intoxication in beagles. Toxicol Appl.Pharmacol 1984;73(3):355-362.
  111. Trost, W. and Halbach, G. Anti-phalloidine and anti-alpha-amanitine action of silybin in comparison with compounds similar to structural parts of silybin. Experientia 8-15-1978;34(8):1051-1052.
  112. Floersheim, G. L., Weber, O., Tschumi, P., and Ulbrich, M. [Clinical death-cap (Amanita phalloides) poisoning: prognostic factors and therapeutic measures. Analysis of 205 cases]. Schweiz.Med Wochenschr. 8-21-1982;112(34):1164-1177.
  113. Gaedeke, J., Fels, L. M., Bokemeyer, C., Mengs, U., Stolte, H., and Lentzen, H. Cisplatin nephrotoxicity and protection by silibinin. Nephrol.Dial.Transplant. 1996;11(1):55-62.
  114. Dehmlow, C., Erhard, J., and de Groot, H. Inhibition of Kupffer cell functions as an explanation for the hepatoprotective properties of silibinin. Hepatology 1996;23(4):749-754.
  115. Huseini HF, Larijani B, Heshmat R, et al. The efficacy of Silybum marianum (L.) Gaertn. (silymarin) in the treatment of type II diabetes: a randomized, double-blind, placebo-controlled, clinical trial. Phytother Res. 2006 Dec;20(12):1036-9.
  116. Kazazis CE, Evangelopoulos AA, Kollas A, et al. The therapeutic potential of milk thistle in diabetes. Rev Diabet Stud. 2014 Summer;11(2):167-74.
  117. Matsuda T, Ferreri K, Todorov I, et al. Silymarin protects pancreatic beta-cells against cytokine-mediated toxicity: implication of c-Jun NH2-terminal kinase and janus kinase/signal transducer and activator of transcription pathways. Endocrinology. 2005 Jan;146(1):175-85.
  118. Soto C, Mena R, et al. Silymarin induces recovery of pancreatic function after alloxan damage in rats. Life Sci. 2004 Sep 17;75(18):2167–80.
  119. Velussi M, Cernigoi AM, De Monte A, et al. Long-term (12 months) treatment with an anti-oxidant drug (silymarin) is effective on hyperinsulinemia, exogenous insulin need and malondialdehyde levels in cirrhotic diabetic patients. J Hepatol. 1997 Apr;26(4):871-9.
  120. Vessal G, Akmali M, Najafi P, et al. Silymarin and milk thistle extract may prevent the progression of diabetic nephropathy in streptozotocin-induced diabetic rats. Ren Fail. 2010 Jul;32(6):733-9.

Gerelateerde aandoeningen

Aandoening Dagdosering*
Detoxificatie 1 x daags 10 druppels
Levercirrose 1 x daags 10 druppels
Psoriasis 1 x daags 100 mg